Een gouden dag.
Door: piet
Blijf op de hoogte en volg piet
13 April 2026 | Zuid-Korea, Pohang-ni
Dag 41.
Pohang, maandag 13 april 2026. 25 graden en vol blauwe lucht met een lichte bries.
Een gouden dag.
Beste Allemaal,
Geheel onverwachts werd deze maandag en tevens mijn laatste dag letterlijk en figuurlijk een gouden dag.
We zouden vandaag naar de zee rijden om daar de gele koolzaad velden te zien. Ik dacht dat we na een laar uurtjes weer terug zouden zijn maar dat werd pas vijf uur in de middag. Om zeven uur zaten we al in de auto en later begreep ik waarom wij zo vroeg gingen. En met wij bedoel ik Susan en haar zus Su met haar man Damian en de moeder van Susan.
Het was anderhalf uur rijden. Toen we de stad Daegu uit waren konden we stevig doorrijden. En alleen de rit was alleen al prachtig. Bergen met valleien die nu zeer kleurrijk zijn. Want in deze streek stonden de perzik bomen in volle bloei. Fel roze. Maar ook de bergwanden waren geweldig van kleur. Het nieuwe frisse groen en overal zag je tussen het groen de witte bloesem van de wilde kers.
We ontbeten in een Starbuck restaurant want die zijn al om zeven uur open.
We parkeerden vlak aan zee en liepen naar de goudgele koolzaadvelden. Want een pracht. Aan de ene kant het geel met de bergen en aan de andere kant het geel met de intens blauwe zee. Je kon en mocht gewoon tussen de goudgele velden wandelen. De wandelpaden waren bedekt met cocos matten. En na een paar uur door de velden gewandeld te hebben zaten we op een bankje een goudgeel koolzaad ijsje te eten.
Onder tussen kwamen tientallen auto’s en bussen deze goudgele velden bezoeken.
Kom hier niet op zaterdag of zondag want dan is het file lopen.
Wij wandelden rustig naar de zee. Naar de Homigot Sunrise Squere. Bekend om de hand van fellowship. De hand van vriendschap. Een grote bronzen hand in de zee. Hier komen duizenden mensen op af om de eerste zonsopgang op het Koreaanse vasteland te bewonderen.
Op de terugweg reden we eerst naar een Japans dorp op een berg. Hier woonden Japanners tijdens de bezetting.
Maar de dag was nog niet voorbij want Pohang is ook de stad van de kreeften en de krabben.
Dat werd echt smullen van kreeft en krab met allerlei aparte zeevruchten.
Nu zit ik nog gauw aan dit laatste verslag te schrijven. Want morgenvroeg om vijf uur staan we op en vertrekken we naar het vliegveld van Daegu voor een vlucht naar Seoul. Daarna vliegen we naar Schiphol. Zo’n 13 uur meestal.
Morgenavond rond 7 uur hopen we te landen en daarna met de trein naar Den Bosch.
Wil en Rita komen ons daar gelukkig ophalen. Want dat we moe zijn staat van te voren vast MAAR wat ik de afgelopen 40 dagen meegemaakt heb is met geen oen te beschrijven.
Vooral de gastvrijheid van de familie geeft me nog elke dag kippenvel.
HET WAS NIET ALLEN VANDAAG EEN GOUDEN DAG MAAR HET WAREN 41 GOUDEN DAGEN ZOWEL IN TAIWAN ALS IN ZUID KOREA.
Voor nu een warme GOUDEN groet en leef en geniet van de kleine GOUDEN momenten dieer echt toe doen.
Piet.
-
13 April 2026 - 13:28
Riek:
Weer een pracht van een vakantie, dus weer een pracht herinnering.
-
13 April 2026 - 15:18
Wil Swaans:
Beste Piet, hartelijk voor je mooie verhalen met de mooie foto's en een goede veilige terugreis gewenst !
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
