Nog meer decibels.
Door: Piet Lagarde
Blijf op de hoogte en volg piet
02 Januari 2018 | Nicaragua, León
Nog meer decibels.
Dag 41
Leon, maandag 1 januari 2018, 34 graden en blauwe lucht.
Beste Allemaal,
Vandaag is het een verplaatsingsdag. Dan volgt altijd hetzelfde ritueel. Alles in de rugzakken proppen. Betalen. Afscheid nemen van de medetoeristen in het hostel. Vandaag gingen we met een shuttlebus naar Leon. Om twaalf uur zouden ze ons ophalen. Dus nog tijd genoeg om voor de laatste keer door Granada te wandelen en nog wat te eten.
Er zaten nog twee reizigers in de minibus. Dus eigenlijk hadden we een privebus naar Leon. De weg was opvallend goed en het was nieuwjaarsdag dus bijna geen verkeer.
Normaal drie uur maar nu waren we er al na twee uur.
Altijd benieuwd hoe de kamer eruitziet en of er genoeg water uit de kraan komt. Maar we hebben goed gekozen. Wat uitpakken en meteen Leon in om wat te eten.
Op de Plaza bij de kathedraal aangekomen was het meteen een drukte van belang. Voor de spierwitte kathedraal was een buitenaltaar gebouwd. Maar er was ook een altaar gebouwd op een aanhangwagen. De priester werd hierop rond de Plaza gereden om vervolgens voor de kathedraal aan de heilige mis te beginnen. Het hele plein zat en stond vol mensen. Maar daartussendoor gingen de verkopen van suikerspinnen, nootjes, pancakes gewoon door.
Er stonden indrukwekkende speakers en de priester moet in alle uithoeken van Leon te horen zijn geweest. Zo ontzettend hard!!!!
Maar dat geluid werd vermengd met het klokgeluid van de kathedraal. Boven in de vier kloktorens stonden twee jongens van een jaar of twaalf de klepel op en neer te slaan. Was de ene moe dan werd hij afgewisseld door de andere.
Maar boven al dit geweld was er nog een geluid dat sterker was. Vuurwerk werd tijdens de mis afgestoken. Alleen maar hele harde knallen. En bij elke knal fladderden honderden duiven in paniek over de hoofden van de gelovigen en de priester.
En …. al dit geluid werd ook af en toe vermengd met een keihard geluid van sirenes. Waarom? Dat weten we niet. Dit alles duurde meer dan een uur. Een ware belevenis.
We gingen nog naar de supermarkt want we misten al enkele dagen yoghurt en muesli met ananas.
Al bij al weer een bewogen dag.
Voor nu een warme groet met oren die nog toeteren van al die decibels.
Piet.
Dag 41
Leon, maandag 1 januari 2018, 34 graden en blauwe lucht.
Beste Allemaal,
Vandaag is het een verplaatsingsdag. Dan volgt altijd hetzelfde ritueel. Alles in de rugzakken proppen. Betalen. Afscheid nemen van de medetoeristen in het hostel. Vandaag gingen we met een shuttlebus naar Leon. Om twaalf uur zouden ze ons ophalen. Dus nog tijd genoeg om voor de laatste keer door Granada te wandelen en nog wat te eten.
Er zaten nog twee reizigers in de minibus. Dus eigenlijk hadden we een privebus naar Leon. De weg was opvallend goed en het was nieuwjaarsdag dus bijna geen verkeer.
Normaal drie uur maar nu waren we er al na twee uur.
Altijd benieuwd hoe de kamer eruitziet en of er genoeg water uit de kraan komt. Maar we hebben goed gekozen. Wat uitpakken en meteen Leon in om wat te eten.
Op de Plaza bij de kathedraal aangekomen was het meteen een drukte van belang. Voor de spierwitte kathedraal was een buitenaltaar gebouwd. Maar er was ook een altaar gebouwd op een aanhangwagen. De priester werd hierop rond de Plaza gereden om vervolgens voor de kathedraal aan de heilige mis te beginnen. Het hele plein zat en stond vol mensen. Maar daartussendoor gingen de verkopen van suikerspinnen, nootjes, pancakes gewoon door.
Er stonden indrukwekkende speakers en de priester moet in alle uithoeken van Leon te horen zijn geweest. Zo ontzettend hard!!!!
Maar dat geluid werd vermengd met het klokgeluid van de kathedraal. Boven in de vier kloktorens stonden twee jongens van een jaar of twaalf de klepel op en neer te slaan. Was de ene moe dan werd hij afgewisseld door de andere.
Maar boven al dit geweld was er nog een geluid dat sterker was. Vuurwerk werd tijdens de mis afgestoken. Alleen maar hele harde knallen. En bij elke knal fladderden honderden duiven in paniek over de hoofden van de gelovigen en de priester.
En …. al dit geluid werd ook af en toe vermengd met een keihard geluid van sirenes. Waarom? Dat weten we niet. Dit alles duurde meer dan een uur. Een ware belevenis.
We gingen nog naar de supermarkt want we misten al enkele dagen yoghurt en muesli met ananas.
Al bij al weer een bewogen dag.
Voor nu een warme groet met oren die nog toeteren van al die decibels.
Piet.
-
02 Januari 2018 - 19:17
Aad Lagarde:
Piet en Susan vanuit Rotterdam de allerbeste wensen voor 2018 blijf gezond en geniet. Maak nog meer van deze mooie reizen samen. We genieten van de verslagen en de foto's. Groetjes Aad & Erna -
02 Januari 2018 - 20:12
Hanny:
Ook voor ons de beste wensen natuurlijk voor dit komende jaar.
Dan was er dat uur nog meer herrie als dat het hier was met oud en nieuw, maar die herrie is ook niet meer normaal het heeft niks meer met gezellig vuurwerk te maken.
Maar het is weer voorbij zit er weer op voor een jaar.
Groetjes.
-
02 Januari 2018 - 20:13
Hanny:
Ook voor ons de beste wensen natuurlijk voor dit komende jaar.
Dan was er dat uur nog meer herrie als dat het hier was met oud en nieuw, maar die herrie is ook niet meer normaal het heeft niks meer met gezellig vuurwerk te maken.
Maar het is weer voorbij zit er weer op voor een jaar.
Groetjes.
-
02 Januari 2018 - 20:54
Ria Koning.:
Ook voor jullie de beste wensen voor het nieuwe jaar. Wat een verhalen en wat een nieuwe ervaringen elke dag weer geniet ervan. Groetjes van Ria.r -
02 Januari 2018 - 21:54
Riek:
Wel kleurrijk allemaal, en al die bloemen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
