Bijna.....

Petrovac, zaterdag 12 december, 15 graden zonnig

Beste allemaal,

Bijna.... Onze prachtige reis loopt bijna ten einde.
Nog een week hopen en dan zijn we weer in het mooie Udenhout.
We hebben nog steeds geluk met het weer.
We hebben bijna nog niet met regen gereden.
Als we weer thuis zijn dan zoeken we de mooiste foto's uit en probeer ik via de foto's te laten zien wat we allemaal gezien hebben.

Nu laat ik even in het kort de laatste week de revue passeren.

Girokaster, zaterdag 5 december, 18 graden en zon.

Na een prachtige tocht komen we in de middag aan in Ghirokaster. Een van de oudste steden in Albanie. Je waant je in de middeleeuwen. De straten zijn smal en ontzettend steil. Wanneer de kinderkoppen vochtig zijn dan slipt de auto en glij je terug. Veel straatjes kun je dan ook niet met de auto bereiken. Uit eindelijk vinden we een appartement. Dat is niet zo moeilijk want bijna iedereen wil hebben dat je bij hen komt slapen. Er komen in dit seizoen namelijk maar heel weinig toeristen. Wij parkeren de auto op een richel en ik besluit de auto alleen maar te gebruiken als we weer vertrekken.

Girokaster, zondag 6 december 2015, 18 graden en zonnig.

We hebben geluk want als we vanuit onze kamer over de stad kijken dan zien we alleen maar de bovenste huizen. De rest is verdwenen in de wolken. Wij zitten namelijk hoog en het dal is gevuld met een grijs deken. Echt prachtig om te zien. Maar de zon heeft rond elf uur het deken opgewarmd en wij starten onze wandeltocht door Girokaster onder een prachtig blauwe lucht.
Allereerst naar het kasteel of wat er van over is bovenop de berg. We lopen hiet bijna twee uur rond te genieten van het uitzicht.
Daarna dwalen we door de middeleeuwse straatjes. De keien zijn spiegelglad en ontzettend steil. Dus rond vier uur zoeken we met zere knieen onze kamer weer op.
Morgen vertrekken we naar het zuiden van Albanie, naar Butrint.

Butrint, maandag 7 december 2015, 16 graden en mist

We kijken in de morgen weer naar buiten maar nu zien we helemaal niets. Jammer maar we willen toch vertrekken en hopen dat de laag hangende bewolking ook weer verdreven wordt door de zon.
Met zweet in mijn handen probeer ik door de smalle spekgladde straatjes de steile weg naar beneden te vinden.
Het is inmiddels negen uur en rijden in de mist verder.
Rond tien uur trekt de mist op en als we de bergen in trekken dan komen we in de straalblauwe lucht terecht. Onder ons zien we nog de restanten van het grijze deken maar na een half uurtje heeft de zon deze ook opgeslokt.
Wij genieten van een adembenemende tocht door de bergen. Eerst willen we de blue eyes gaan bekijken.
Een natuurfenomeen. Uit een bron die ontzettend diep moet zijn komt puur blauwe water omhoog gestuwd. Je moet de foto's Ien en anders geloof je niet dat water zo blauw kan zijn. Duikers zijn tot op een diepte van vijftig meter gekomen. Met schat de diepte op 100 meter.
Daarna rijden we weer verder. De hoofdwegen zijn uitstekend en de meeste hoofdwegen zijn pas de laatste jaren aangelegd.
We rijden naar Ksamil een klein plaatsje buiten Sarande. Aan de overkant ligt Griekenland met het eiland Korfou.
Er zijn duizenden appartementen en hotels maar wij kunnen geen kamer vinden. Bijna alles is gesloten
Uiteindelijk komen we bij een gezin die een stuk of vier kamers verhuurt maar deze zijn eigenlijk ook gesloten.
Maar wij verblijven hier twee dagen en wij eten in hun keuken super lekker. De mensen zijn hier zo gastvrij en vriendelijk dat we er stil van worden.
Morgen gaan we naar Butrint.

Butrint, dinsdag 8 december 2015, 19 graden en blauwe lucht.

Butrint is op de Unesco werelderfgoed geplaatst en is maar 3 km van ons appartement verwijderd. Hier ga je echt terug in de tijd. Uit elk tijdvak kun je hier ruines bewonderen. Ook het museum is de moeite waard.
Later zal ik er nog wel meer over schrijven.

Berat, woensdag 9 december, 18 graden.

Net als Butrint en Girokaster behoort ook Berat tot het werelderfgoed van Unesco. Ook hier zijn de straatjes steil en ontzettend nauw in het oude gedeelte van Berat. Berat wordt ook wel de stad met de duizend ramen genoemd. Als je de foto's ziet dan snap je wel waarom.
Wij vinden er een gezellig hotelletje waar het ontbijt ontzettend uitgebreid is en allemaal met lokale producten.
Wij komen er om drie uur aan. Dus nog even een kelin rondje gemaakt en wat gegeten. Morgen gaan we het kasteel bekijken.

Berat, donderdag 10 december 2015, 18 graden en half bewolkt

Berat is vooral bekend om het geweldige kasteelcomplex boven op de berg. Midden boven het historische gedeelte van Berat.
De huizen lijken als lucifersdoosjes tegen de bergwand geplakt. Allemaal witte huizen met donkerbruine kozijnen. Een prachtig gezicht.
De klim naar boven is glad en steil. Maar boven krijg je altijd waar voor je inspanningen. Wat een uitzichten. En dit kasteel is wat anders want binnen de muren is het een dorp waar mensen wonen.
Dalen op deze weggetjes is nog moeilijker en ook nu voelen we onze knieen nog meer dan in Girokaster.

Morgen gaan we verder naar het noorden. We besluiten weer langs de Adriatische kust naar boven te rijden.
Vanaf nu is het gewoon genieten van de route en rond drie uur een slaapplaats zoeken.

Zo zijn we gisteren, vrijdag 11 december in Petrovac aangekomen en vanmiddag, zaterdag 12 december, in Sv. Filip I Jakov.

Morgen trekken weer verder en hopen over een week weer terug te zijn.

Nu probeer ik nog wat foto's te plaatsen van de blue eye.
Maar ik beloof je als we thuis zijn nog veel meer moois te laten zien.

Voor nu een warme groet en leef en geniet van de momenten die er echt toe doen.

Piet