Bijwerken.

Debar, vrijdag 27 november 2015, 0 graden en sneeuw.

beste allemaal,

Zoals beloofd kan ik nu mooi mijn verslagen bijwerken. Misschien lukt het vandaag ook om wat foto's te plaatsen.

Budva, zaterdag 20 november

Vandaag zien we het weer veranderen. De komende dagen zal het gaan regenen dus we besluiten nog een paar dagen hier te blijven en dan te vertrekken naar Albanie, naar Shkodra.
Maar vandaag nog naar Budva. Maar 15 minuten rijden. Ook nu weer naar de oude stad. Prachtige nauwe straatjes, prachtige toegangspoorten in de dikke verdedigingsmuren. Prachtige oude gebouwen en kerken en meestal is er een burcht, gerestaureerd of nog gewoon een ruine.

Bij terugkomst op de camping zien we het weer veranderen en in de nacht lijkt het of de tent in de lucht verdwijnt. Gelukkig nog geen regen en in de vroege ochtend besluiten we om alles snel in te pakken en te verhuizen naar een appartement aan de overzijde van de camping.

En net op tijd hebben we alles droog in onze auto en zitten we in een prachtig appartement met verwarming. De eigenaar weet in eerste instantie niet wat hij voor het verblijf moet vragen omdat hij in de winter nooit gasten heeft. 15 euro per nacht wordt het. Niet te geloven. En daarbij mogen we zoveel mogelijk manderijnen plukken als we willen. Ook komt zijn vrouw twee keer nog wat lekkers brengen. Eigenmaakte cake en jam. Zo ontzettend vriendelijk.

Petrovac, zaterdag 21 november en zondag 22 november, regen en storm

Over deze twee dagen heb ik niet veel te vertellen. Regen die door de sorm alle kanten op slaat. In de morgen gauw wat brood kopen en dan lekker in de warmte wat lezen.
Morgen schijnt het weer weer veel beter te zijn dus besluiten we naar Shkodra in Albanie te gaan.

Shkodra, maandag 23 november, zon en 15 graden.

In de morgen nemen we afscheid van de vriendelijke eigenaar van het appartement die al een zak vol mandarijnen op de wagen had gelegd.
Ook nog even naar de zeer behulpzamen campingeigenaar geweest om goede dag te zeggen en te bedanken voor de geweldige camping en gastvrijheid. Ook hier kregen we weer een zak vol verse mandarijnen. Dus met de vitaminen zit het de komende dagen wel goed.

We rijden door een prachtig gebied en passeren de grens met Albanie. Het duurt een minuut of tien voordat ze onze paspoorten gecontroleerd hebben maar dan rijden we richting Shkodra. Wat een wereld van verschil.
De huizen, de vuilnis belten zomaar ergens langs de weg en de wegen. Echt heel slecht. Vooral als het geregend heeft zie je niet hoe diep de kuilen zijn. We waren er al voor gewaarschuwd. Maar het landschap en de vriendelijke mensen vergoeden veel. Rond twee uur komen we in Shkodra aan. Vlak over de grens.
Maar dan kom je dus in de stad en je weet niet wat je ziet. Alles rijdt kriskra door elkaar. Voetgangers, fietsers, paard en wagen en auto's en brommers. Maar het gaat langzaam en iedereen neemt zijn weg en dat wordt geaccepteerd dus het werkt. Na half uur zoeken vinden we een hostel.
Gerund door een vriendelijke van oorsprong Italiaanse vrouw die haar man verloren heeft door een tragisch ongeluk in de bergen. Zij heeft van haar hostel meer een groot gezin gemaakt. Alles kun je gebruiken en in de avond kom je gewoon in haar kamer gezellig kletsen. Ze vertelt ons van de omgeving en het leven in Albanie. Ze vertelt ook dat we zeker moeten bezoeken.

Dus we hebben weer een gezellige plaats gevonden voor een paar daagjes.

Shkodra, dinsdag 24 november, dreigende lucht maar geen regen.

Dus vandaag gaan we er op uit. Niet met de auto maar met een Taxi. Alma, de eigenaresse van het hostel regelt de taxi en spreekt met de taxichauffeur wat we allemaal moeten zien.
Een oude mercedes met een zeer vriendelijke chauffeur brengt ons eerst naar een prachtige oude brug en daarna naar de bergen rond Shkodra. Indrukwekkend hoe de mensen in grote armoede hier leven. De weg is meer dan verschrikkelijk en meerdere keren denk ik dat de mercedes in twee stukken breekt. Ook zijn er hele stukken weg in de bergen weggeslagen maar we komen veilig weer in Shkodra aan waar we nog naar een indrukwekkend kasteel gaan. Het is nog een ruine maar de uitzichten vanaf deze ruine is adembenemend.
Daarna brengt hij ons naar een visrestaurant wat Alma aangeraden heeft en het wordt meer een diner dan een lunch.
Ondertussen is het weer beginnen te regenen.

Shkodra, woensdag 25 november 2015 droog maar dreigende lucht

We nemen de paraplu en wandelen de stad in. We bezoeken een museum van een wereldberoemde fotograaf uit de beginjaren van de vorige eeuw. Zo krijgen we een mooi beeld hoe de mensen honderd jaar leefden en hoe de omgeving en de huizen er toen uitzagen. We maken ook nog een foto van Moeder Theresa. Ze is geboren in Macedonie maar haar vader komt uit Albanie.
Daarna naar een restaurantje dat gerund wordt door twee vrouwen die geen menukaart hebben maar waar je kunt eten wat de pot schaft op die dag. Alles wordt klaargemaakt met lokale producten. Werkelijk heerlijk en ook hier wordt de lunch meer een diner. Dus dat wordt gemakkelijk eten deze avond. Yoghurt met muesli.

Morgen vertrekken we naar Macedonie. Het weer wordt beter. We proberen in Debar te komen maar weten niet of dat gaat lukken vanwege de toestand van de weg.

De afstand bepaalt niet hoe lang de reis duurt maar de toestand van de weg. En we gaan door hoge bergen met smalle weggetjes. En willen natuurlijkvaak stoppen om foto's te nemen en te genieten van de omgeving.

Beste allemaal. Ik heb de verslagen bijgewerkt en zoals je hebt kunnen lezen zitten we in een hotel in Debar en wachten tot we naar Skopje kunnen vertrekken. Maar vandaag sneeuwt het de hele dag dus hopelijk kunnen we morgen vertrekken maar dan horen jullie later wel weer.

Voor nu een fijne voorbereiding van de Goed Heilig Man met zijn Zwarte Pieten. Geniet van elkaar en van de momenten die er echt toe doen.

Piet